Η Claire Keegan, στο ‘Μικρά πράγματα σαν κι αυτά’, ξεδιπλώνει την ιστορία του Μπιλ Φέρλονγκ, ενός οικογενειάρχη άντρα που μεγάλωσε με τις δυσκολίες και τις ενοχές μιας ανύπαντρης μητέρας στη συντηρητική και βαθιά θρησκευόμενη Ιρλανδία. Ο Μπιλ, πατέρας πλέον πέντε κοριτσιών, με μια σύζυγο που τον αγαπά, την Αϊλίν, αγωνίζεται να επιβιώσει παραδίδοντας κάρβουνα με το φορτηγό του, αντιμετωπίζοντας τη φτώχεια και τις προκαταλήψεις της δεκαετίας του 1980 σε μια μικρή ιρλανδική πόλη. Μία κρύα παραμονή Χριστουγέννων, ο Μπιλ ανακαλύπτει μια νεαρή κοπέλα στην αποθήκη ενός μοναστηριού και τότε ξυπνούν μέσα του οι αναμνήσεις από τη δική του παιδική ηλικία, τη βοήθεια και την καλοσύνη που κάποτε έλαβε από τη χήρα Γουίλσον, που στήριξε την ανύπαντρη μητέρα του, αλλά και τη σιωπή της κοινωνίας απέναντι στην αδικία. Οι αναμνήσεις τού ζητούν επιτακτικά να δράσει. Ύστερα από μια βασανιστική πάλη με τη συνείδησή του και συζητήσεις με τη σύζυγό του, που τον παρακαλεί να μην ανακατευτεί, καθώς η σύγκρουση με το καθολικό μοναστήρι θα αποβεί εις βάρος όλης της οικογένειας, αλλά και αναλογιζόμενος το μέλλον των δικών του κοριτσιών, αποφασίζει να βοηθήσει τη νεαρή κοπέλα, σώζοντάς την.
Το βιβλίο αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα και, συγκεκριμένα, στα λεγόμενα “Πλυντήρια της Μαγδαληνής” στην Ιρλανδία, όπου νεαρές κοπέλες και ανύπαντρες μητέρες αναγκάζονταν να εργάζονται σε άθλιες συνθήκες καταναγκαστικής εργασίας. Πρόκειται για ένα τεράστιο οικονομικό και ηθικό σκάνδαλο που συντάραξε τη χώρα και την Καθολική Εκκλησία. Την Keegan, όμως, δεν την απασχολεί να διερευνήσει το θέμα αυτό, καθώς τα γεγονότα έχουν ήδη αποτελέσει αντικείμενο έρευνας από δημοσιογράφους και έχουν απεικονιστεί σε βιβλία και ταινίες. Την Keegan τη νοιάζει να δώσει φωνή στο μικρό και ταπεινό και να θέσει ένα ζήτημα που μας απασχολεί όλους, το θέμα της προσωπικής ευθύνης μπροστά στην αδικία που υφίστανται οι άλλοι.
Ο Μπιλ Φέρλονγκ αναλαμβάνει την ευθύνη, γεγονός που αντικατοπτρίζει την καλή του ανατροφή και τη μεγάλη του καρδιά, αλλά και την ανάγκη του για δικαιοσύνη. Η συγγραφέας, με τον τρόπο της, μας υπενθυμίζει ότι δεν χρειάζονται περίπλοκες πλοκές και έξυπνα κόλπα, αλλά οι απλές καθημερινές κινήσεις, όπως αυτή του Μπιλ, που στην πραγματική ζωή μπορούν να μεταμορφώσουν τον κόσμο γύρω μας. Ο Μπιλ μένει πιστός στις αρχές του, κάνει μια μικρή πράξη καλοσύνης, επαναστατική για τα δεδομένα της θρησκευόμενης Ιρλανδίας, και έτσι σώζει την έγκυο κοπέλα, αλλά και τον εαυτό του. Καθώς όλη η ιστορία διαδραματίζεται τις μέρες των Χριστουγέννων, δεν μπορεί να μη μας περνάει από το μυαλό ότι οι μικρές πράξεις καλοσύνης είναι αυτές που κάνουν τη διαφορά και στο τέλος μετράνε πιο πολύ.
Η αφήγηση παρουσιάζει ένα 24ωρο από τη ζωή του Μπιλ Φέρλονγκ, ενώ ξεχωριστό ρόλο παίζουν οι περιγραφές, που δίνουν ζωντανά τη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα στη μικρή ιρλανδική πόλη, αλλά και τη φτώχεια των κατοίκων, τις δυσκολίες και την κυριαρχία της Καθολικής Εκκλησίας. Χαρακτηριστικές σκηνές είναι η βόλτα στο χριστουγεννιάτικο πανηγύρι, τα παιδιά που γράφουν γράμματα στον Άη Βασίλη, αλλά και το παγωμένο τοπίο που κάνει τον αναγνώστη να νιώθει το τσουχτερό κρύο! Και φυσικά, οι καμπάνες της εκκλησίας που ηχούν τρεις φορές τη μέρα και οργανώνουν τη ζωή της πόλης.
Το ύφος της Keegan είναι απλό, λιτό, χαμηλόφωνο, χωρίς υπερβολές και μελοδραματισμούς που δεν χρειάζονται άλλωστε σε μια τόσο δυνατή ιστορία. Η ευαισθησία της αφήγησης σε κερδίζει, το ίδιο και οι πειστικοί διάλογοι που φανερώνουν τους χαρακτήρες των ηρώων και τις αντιλήψεις τους. Και βέβαια, ένας χαρακτήρας που ξεχωρίζει: αυτός του Μπιλ Φέρλονγκ, που δεν γίνεται να μην αγαπήσεις!
Η Keegan, όχι αδίκως, έχει χαρακτηριστεί “θεά των μικρών πραγμάτων”, και η αλήθεια είναι ότι μέσα από τα μικρά πράγματα καταφέρνει να δώσει πιστά τη μεγάλη εικόνα. Αυτό το μικρό «μεγάλο» βιβλίο αξίζει να διαβαστεί. Και σίγουρα μας ωθεί να αναλογιστούμε: τι κάνει ο καθένας από μας όταν βλέπει μπροστά του την αδικία;
No comments:
Post a Comment